Hoogstwaarschijnlijk schend ik met deze post hier regels, maar ik waag toch mijn kans.
Ik ga hier mijn levensverhaal niet doen, hoe ik het begrijp is dat bij het grootste deel van de mannen in onze situatie hetzelfde. Het is wel zo dat ik niet zo moedig ben zoals de meesten onder jullie. Getrouwd en vader zijnde heb ik mijn fascinatie voor rokken en panty's steeds geheim en zeer beperkt gehouden. Tot op heden ging ik niet verder dan af en toe stiekem een panty onder mijn broek dragen. Maar de drang is onweerstaanbaar. Het onrechtvaardigheidsgevoel dat ik ervaar wordt zo groot, dat ik er niet meer om heen kan. Voor het het eerst in mijn leven heb ik via een webwinkel drie rokken en een panty gekocht, en het is geweldig. Ik voel me goed, rustig... een gevoel dat ik al een tijdje mis.
Niemand in mijn omgeving weet hiervan. Daarom zoek ik gelijkgestemden van rond mijn leeftijd (38, regio Brussel), die mijn situatie ook meemaken, meegemaakt hebben, of snappen. Niemand in mijn omgeving kent dit deel van mij, en ik snak er naar om het te delen met iemand. Neen, ik ben geen travestiet en neen, ik wil me geen vrouw voelen. Het is veel eenvoudiger dan dat: ik wil gewoon een rok en een panty dragen. Punt.
Dus, als ook jij zin hebt om af en toe eens te zagen over dit onderwerp, zoek je een partner in crime, laat dan zeker iets weten!
partner in crime gezocht
Re: partner in crime gezocht
Ik begrijp je helemaal. Ik heb het heel lang geheim kunnen houden. Maar toen ik de vrouw ontmoette waar ik nu mee getrouwd ben, kon ik het niet laten om het op een gegeven moment toch mijn geheim te vertellen. In eerste instantie was ze zeer gechoqueerd. Hoe kan een man nou een rok dragen? Hoe zit die man nou in elkaar? Maar ik ben geen man die op een vrouw probeert te lijken. Gewoon een man die graag kleding draagt waarin hij zich prettig voelt. Hij houdt van mooie kleding. Kleding die leuk bij elkaar past. Het fijne van rokken is dat het nog lekker zit ook. Zeker in de buitenomgeving is het heerlijk een rok te dragen.
Het is ook moeilijk om het eeuwig geheim te houden. Eerst ben ik in het openbaar in het "buitenland" gaan dragen. België voelt voor mij niet als echt buitenland. Maar een land waar ik mij thuis voel. Daarna ben ik aan steeds meer mensen mijn "geheim" gaan vertellen. En waar ik telkens weer verbaasd over ben. Ik krijg steeds respect en begrip daarvoor terug. Gewoon van mijn directe omgeving, familie, vrienden en zelfs een paar collega's. Er wordt gezegd dat ik lef heb en een goede smaak. Dus misschien kijk naar mensen die je heel goed vertrouwt. En vertel je verhaal laat foto's van jezelf zien. Maar heb er vooral geen haast mee. Doe het in je eigen tempo.
En inderdaad ik draag graag een panty onder een rok. Gewoon omdat ik het nou eenmaal mooie kleding vind. Is dat vreemd?!
Een dag voor Pinksteren ga ik weer naar België. Ik zie wel waar ik naartoe ga. Lekker shoppen, eten en ik hoop ook weer naar de bios te gaan.
Het is ook moeilijk om het eeuwig geheim te houden. Eerst ben ik in het openbaar in het "buitenland" gaan dragen. België voelt voor mij niet als echt buitenland. Maar een land waar ik mij thuis voel. Daarna ben ik aan steeds meer mensen mijn "geheim" gaan vertellen. En waar ik telkens weer verbaasd over ben. Ik krijg steeds respect en begrip daarvoor terug. Gewoon van mijn directe omgeving, familie, vrienden en zelfs een paar collega's. Er wordt gezegd dat ik lef heb en een goede smaak. Dus misschien kijk naar mensen die je heel goed vertrouwt. En vertel je verhaal laat foto's van jezelf zien. Maar heb er vooral geen haast mee. Doe het in je eigen tempo.
En inderdaad ik draag graag een panty onder een rok. Gewoon omdat ik het nou eenmaal mooie kleding vind. Is dat vreemd?!
Een dag voor Pinksteren ga ik weer naar België. Ik zie wel waar ik naartoe ga. Lekker shoppen, eten en ik hoop ook weer naar de bios te gaan.
Iedereen is uniek en toch lijken wij allemaal op elkaar. Wij zijn namelijk allemaal mensen.
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
Re: partner in crime gezocht
Hoi Dante,
Ik ken dat gevoel van onrechtvaardigheid, het kan echt knagen.
Is de vrouw, of partner, op de hoogte van uw voorkeur van kleding? De vrouw als "partner in crime" is een onbetaalbare troef, geloof me, ik spreek van ondervinding. Het is zo een beetje een blanco cheque want "als de vrouw het goedkeurt dan zal het wel oké zijn".
Als de vrouw niet op de hoogte is, dan misschien toch eens er over nadenken om rond de tafel te zitten en een gesprek te hebben. Niet dadelijk om haar aan jou kant te krijgen, maar om jezelf een aantal nare ervaringen te besparen.
Een voorbeeld:
Zelf heb ik mijn voorliefde voor panty's, en naderhand rokken, lang voor mijn vrouw verzwegen. Op een dag heb ik, met een klein hartje, alles opgebiecht en, tot mijn verbazing, was zij het meest teleurgesteld in het feit dat ik het zolang voor haar verzwegen had. Dat ik geheimen voor haar had, deed haar meer pijn dan het idee dat ik plots panty's wou dragen. Het leek haar eerst nogal "raar", maar toen ik haar ervan kon overtuigen dat ik dezelfde man bleef, en niet plots ging handtasjes en pumps ging kopen, bleek alles nogal mee te vallen en ze vond het zelfs leuk en spannend om weer een stap verder te gaan.
Nog iets om over na te denken:
Als de echtgenote er niet van op de hoogte is en, door omstandigheden, betrapt ze je in panty en/of rok... wat zal het eerste idee zijn wat er door haar hoofd zal gaan, denk je? Yup, net datgene wat je wil vermijden, gaat als eerste door haar gedachten: "mijn man is een .........." Als ze op de hoogte is van uw kledingkeuze, ze hoeft er daarom niet mee in te stemmen, maar als ze ervan weet, dan is die confrontatie voor haar een stuk minder schokkend.
Zelf draai ik al een tijdje mee in de "business" en heb relaties weten eindigen door de schuld van een paar meter stof en slechte communicatie, ik wens het niemand toe en geloof me, het is het niet waard.
Oké, ik stap van mijn soap box.
Veel succes met de panty's en rokken.![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Ik ken dat gevoel van onrechtvaardigheid, het kan echt knagen.
Is de vrouw, of partner, op de hoogte van uw voorkeur van kleding? De vrouw als "partner in crime" is een onbetaalbare troef, geloof me, ik spreek van ondervinding. Het is zo een beetje een blanco cheque want "als de vrouw het goedkeurt dan zal het wel oké zijn".
Als de vrouw niet op de hoogte is, dan misschien toch eens er over nadenken om rond de tafel te zitten en een gesprek te hebben. Niet dadelijk om haar aan jou kant te krijgen, maar om jezelf een aantal nare ervaringen te besparen.
Een voorbeeld:
Zelf heb ik mijn voorliefde voor panty's, en naderhand rokken, lang voor mijn vrouw verzwegen. Op een dag heb ik, met een klein hartje, alles opgebiecht en, tot mijn verbazing, was zij het meest teleurgesteld in het feit dat ik het zolang voor haar verzwegen had. Dat ik geheimen voor haar had, deed haar meer pijn dan het idee dat ik plots panty's wou dragen. Het leek haar eerst nogal "raar", maar toen ik haar ervan kon overtuigen dat ik dezelfde man bleef, en niet plots ging handtasjes en pumps ging kopen, bleek alles nogal mee te vallen en ze vond het zelfs leuk en spannend om weer een stap verder te gaan.
Nog iets om over na te denken:
Als de echtgenote er niet van op de hoogte is en, door omstandigheden, betrapt ze je in panty en/of rok... wat zal het eerste idee zijn wat er door haar hoofd zal gaan, denk je? Yup, net datgene wat je wil vermijden, gaat als eerste door haar gedachten: "mijn man is een .........." Als ze op de hoogte is van uw kledingkeuze, ze hoeft er daarom niet mee in te stemmen, maar als ze ervan weet, dan is die confrontatie voor haar een stuk minder schokkend.
Zelf draai ik al een tijdje mee in de "business" en heb relaties weten eindigen door de schuld van een paar meter stof en slechte communicatie, ik wens het niemand toe en geloof me, het is het niet waard.
Oké, ik stap van mijn soap box.
Veel succes met de panty's en rokken.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Real men wear skirts
Re: partner in crime gezocht
Wat Yvan is hartstikke waar. Ik heb ook alles opgebiecht en dat ik nog steeds dezelfde persoon ben. Het resultaat is dat alles stukje bij beetje ruimte win. Ik boek nu steeds meer overwinningen. En dat voelt fijn. Het moment zal een schok zijn. En voel je je heel klein. Maar het vertellen is de moeite waard.
Iedereen is uniek en toch lijken wij allemaal op elkaar. Wij zijn namelijk allemaal mensen.
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
Wat is dan de reden om onderscheid te maken in wij en zij-groepjes?
Re: partner in crime gezocht
Ik ben van regio middenkust Belgie ,bij mij is het al 10 jaar dat ik rokken draagt ,wij hebben een regeling getroffen ik en mijn vrouw en daar kunnen we beiden mee leven.,er weten weinig mensen van mijn rokdragen ,nu loopt het lekker,volgende week zal ik eens kijken waar ik naar toe ga,misschien eens Antwerpen of Gent of een andere stad,mijn gezin gaat voor en daar zal ik me naar schikken.
Re: partner in crime gezocht
Gaat 22 april in Amsterdam door ?.