Reacties?
Reacties?
Volgende week heb ik gepland om nog eens gerokt naar buiten te gaan en de zenuwen zijn er toch wel al. Hoe gaan demensen reageren? Ga ik bekenden tegenkomen.
Wat de reacties betreft snap ik dat je de goede moet onthouden en de slechte negeren. Maar ik wil toch voorbereid zijn.
Ik lees hier bijna uitsluitend positieve verhalen. Maar ik kan moeilijk geloven dat er geen andere zijn. Zelfs met mijn beperkte ervaring zag ik al mensen gniffelen en me aanstaren.
Kwestie om voorbereid te zijn: wat zijn volgens jullie de meeste reacties? En waren daar al angstaanjagende bij?
Wat de reacties betreft snap ik dat je de goede moet onthouden en de slechte negeren. Maar ik wil toch voorbereid zijn.
Ik lees hier bijna uitsluitend positieve verhalen. Maar ik kan moeilijk geloven dat er geen andere zijn. Zelfs met mijn beperkte ervaring zag ik al mensen gniffelen en me aanstaren.
Kwestie om voorbereid te zijn: wat zijn volgens jullie de meeste reacties? En waren daar al angstaanjagende bij?
Re: Reacties?
Ik draag al jaren af en toe een jurk of rok. Heel af en toe kijkt iemand om, of hoor je iemand grinniken. Kinderen bijvoorbeeld. Laatst dacht iemand bij een vis kraam stoer te doen door hard GVD te roepen toen ik langs liep. Toen ik vroeg wat er aan de hand is, liep hij snel weg.
Over het algemeen krijg ik juist hele positieve reacties. Een duim omhoog, glimlach of zelfs een praatje.
Ik drink onderweg van of naar mijn werk vaak koffie bij Starbucks bij Breukelen ik de buurt. Daar word ik altijd met mijn voornaam aangesproken en vraagt men geïnteresseerd ‘wat heb je vandaag aan?’. Over het algemeen vind men het juist leuk, stoer en verrassend.
De leukste reactie kreeg ik ooit toen ik in spijkerrok (korter dan op bijgaande foto), panty en (deze) hakken naar Azië vloog. De KLM stewardessen vonden het fantastisch.
Gewoon doen en klein beginnen. Bijvoorbeeld enkel tanken in rok. Een keer koffie bij een wegrestaurant. Of enkel naar één winkel. Dan een uurtje winkelen. En daarna een hele dag naar bijvoorbeeld Amsterdam, waar alles kan.
Succes, het werkt verslavend!
Over het algemeen krijg ik juist hele positieve reacties. Een duim omhoog, glimlach of zelfs een praatje.
Ik drink onderweg van of naar mijn werk vaak koffie bij Starbucks bij Breukelen ik de buurt. Daar word ik altijd met mijn voornaam aangesproken en vraagt men geïnteresseerd ‘wat heb je vandaag aan?’. Over het algemeen vind men het juist leuk, stoer en verrassend.
De leukste reactie kreeg ik ooit toen ik in spijkerrok (korter dan op bijgaande foto), panty en (deze) hakken naar Azië vloog. De KLM stewardessen vonden het fantastisch.
Gewoon doen en klein beginnen. Bijvoorbeeld enkel tanken in rok. Een keer koffie bij een wegrestaurant. Of enkel naar één winkel. Dan een uurtje winkelen. En daarna een hele dag naar bijvoorbeeld Amsterdam, waar alles kan.
Succes, het werkt verslavend!
Bij mij begon het ooit met een panty. En hoe komt een panty het mooist tot zijn recht? Onder een rok of jurk! Zo is de liefde voor rokken en jurken ontstaan. Ik draag dus altijd een panty of kousen onder een rok of jurk…
-
- Berichten: 45
- Lid geworden op: 28 jan 2023 22:12
Re: Reacties?
Like your style Alex!
Ook ik ervaar eigenlijk geen negatieve reacties. Was daar ook erg bang voor. Maar
In de praktijk blijkt dat mannen het uberhaupt niet zien. Mogelijk met kort rokje netkousen en maaldhakken dat ze een vleeskeuring doen, een 3 geven en niet meer kijken. Mijn ervaring is dat juist dames het zien. De meesten spreken bewondering en complimenten uit. Soms met een knipoog, maar ook vaak door een praatje te maken.
Mijn ervaring is ook, sat als je met iemand gaat praten het initieel over koetjes en kalfjes gaat. Als ik het dan zelf benoem, "had je gezien dat ik een rok draag". Dan gevem ze toe dat ze dat natuurlijk hadden gezien en altikd volgen er tal van oprechte complimenten.
Echt een boost voor het zelfvertrouwen!!!
Treirige is natuurlijk wel dat je ziet dat de maatschappij meer draait om een smartphone dan menselijk contact. Zeker bij mannen. Op het station van dordrecht met een 100 man op het perron. Geen enkele reactie! 0,0. Staart voor grootste deel naar telefoon. Kijkt even op in 0,001 seconde wordt je gekeurd.... en weg is de aandacht.
Ook ik ervaar eigenlijk geen negatieve reacties. Was daar ook erg bang voor. Maar
In de praktijk blijkt dat mannen het uberhaupt niet zien. Mogelijk met kort rokje netkousen en maaldhakken dat ze een vleeskeuring doen, een 3 geven en niet meer kijken. Mijn ervaring is dat juist dames het zien. De meesten spreken bewondering en complimenten uit. Soms met een knipoog, maar ook vaak door een praatje te maken.
Mijn ervaring is ook, sat als je met iemand gaat praten het initieel over koetjes en kalfjes gaat. Als ik het dan zelf benoem, "had je gezien dat ik een rok draag". Dan gevem ze toe dat ze dat natuurlijk hadden gezien en altikd volgen er tal van oprechte complimenten.
Echt een boost voor het zelfvertrouwen!!!
Treirige is natuurlijk wel dat je ziet dat de maatschappij meer draait om een smartphone dan menselijk contact. Zeker bij mannen. Op het station van dordrecht met een 100 man op het perron. Geen enkele reactie! 0,0. Staart voor grootste deel naar telefoon. Kijkt even op in 0,001 seconde wordt je gekeurd.... en weg is de aandacht.
Re: Reacties?
Dank Magnifique, ik zit er zelf net zo in: hetero man die graag rokken draagt. Al zal het dragen van panty’s/kousen en pumps naar de mening van sommigen ook al te veel ri. travestie/crossdressing neigen. En dan draag ik (ook zonder rok) ook nog weleens oorbellen….Magnifique1 schreef: ↑13 apr 2023 01:11 Like your style Alex!
Ook ik ervaar eigenlijk geen negatieve reacties. Was daar ook erg bang voor. Maar
In de praktijk blijkt dat mannen het uberhaupt niet zien. Mogelijk met kort rokje netkousen en maaldhakken dat ze een vleeskeuring doen, een 3 geven en niet meer kijken. Mijn ervaring is dat juist dames het zien. De meesten spreken bewondering en complimenten uit. Soms met een knipoog, maar ook vaak door een praatje te maken.
Mijn ervaring is ook, sat als je met iemand gaat praten het initieel over koetjes en kalfjes gaat. Als ik het dan zelf benoem, "had je gezien dat ik een rok draag". Dan gevem ze toe dat ze dat natuurlijk hadden gezien en altikd volgen er tal van oprechte complimenten.
Echt een boost voor het zelfvertrouwen!!!
Treirige is natuurlijk wel dat je ziet dat de maatschappij meer draait om een smartphone dan menselijk contact. Zeker bij mannen. Op het station van dordrecht met een 100 man op het perron. Geen enkele reactie! 0,0. Staart voor grootste deel naar telefoon. Kijkt even op in 0,001 seconde wordt je gekeurd.... en weg is de aandacht.
Laatst gewijzigd door Alex op 16 aug 2023 01:36, 1 keer totaal gewijzigd.
Bij mij begon het ooit met een panty. En hoe komt een panty het mooist tot zijn recht? Onder een rok of jurk! Zo is de liefde voor rokken en jurken ontstaan. Ik draag dus altijd een panty of kousen onder een rok of jurk…
Re: Reacties?
Met aandacht deze topic gelezen.
Even mijn standpunt delen.
Het is inderdaad zo, en dat hebben er hier al velen op dit forum gezegd: alle begin is moeilijk.
Wie als man een rok of kleedje wil dragen doet er wellicht best aan om dit stapsgewijze op te bouwen.
Ik sta ook nog niet al te ver maar toch al paar stapjes verder dan het prille begin.
Vandaag een fikse wandeling gemaakt in een jeansrokje.
Dit was niet te lang maar ook zeker niet te kort zoals jullie kunnen zien.
Kortom, een lengte waar ik mij het best bij voel en mij de nodige bewegingsruimte geeft.
In het begin zou ik amper uit de auto durven komen, nu sta ik toch al wat verder.
Paar weken terug ook al grote wandeling gemaakt in ongeveer dezelfde outfit maar toen had ik nog een trui met ritssluiting bij de hand
om rond mijn middel te binden.
Nu dacht ik : gewoon doen, trui in de auto gelaten, sleutels van de auto in de achterzak en we zijn weg.
Absoluut een heerlijk gevoel
. Zeker een uur gestapt en paar keer door een woonwijk.
Paar wandelaars gekruist, vriendelijk goedendag gezegd, uiteraard even de blik naar mijn benen maar verder niets.
Wel even met een dame gebabbeld die in de voortuin bezig was.
Na een kort gesprek over haar bezigheden vroeg ze toch aarzelend: is dat een rok die u aanheeft meneer ?
Tja, kon ik moeilijk ontkennen hé ? Ik zei al lachend: ja, die is toch niet te kort hé ?
Enige reactie was: meneer, met zo 'n benen kan die rok gerust nog een stuk korter hoor !!
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Ik groeide weer paar centimeter na dit mooie compliment.
Dan zijn we er nog wat verder op door gegaan en had ze alle begrip voor mijn (en onze) filosofie.
Bij het afscheid riep ze me nog na: doe zo verder !!
Aangenaam uurtje beleefd !
Even mijn standpunt delen.
Het is inderdaad zo, en dat hebben er hier al velen op dit forum gezegd: alle begin is moeilijk.
Wie als man een rok of kleedje wil dragen doet er wellicht best aan om dit stapsgewijze op te bouwen.
Ik sta ook nog niet al te ver maar toch al paar stapjes verder dan het prille begin.
Vandaag een fikse wandeling gemaakt in een jeansrokje.
Dit was niet te lang maar ook zeker niet te kort zoals jullie kunnen zien.
Kortom, een lengte waar ik mij het best bij voel en mij de nodige bewegingsruimte geeft.
In het begin zou ik amper uit de auto durven komen, nu sta ik toch al wat verder.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Paar weken terug ook al grote wandeling gemaakt in ongeveer dezelfde outfit maar toen had ik nog een trui met ritssluiting bij de hand
om rond mijn middel te binden.
Nu dacht ik : gewoon doen, trui in de auto gelaten, sleutels van de auto in de achterzak en we zijn weg.
Absoluut een heerlijk gevoel
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
Paar wandelaars gekruist, vriendelijk goedendag gezegd, uiteraard even de blik naar mijn benen maar verder niets.
Wel even met een dame gebabbeld die in de voortuin bezig was.
Na een kort gesprek over haar bezigheden vroeg ze toch aarzelend: is dat een rok die u aanheeft meneer ?
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Tja, kon ik moeilijk ontkennen hé ? Ik zei al lachend: ja, die is toch niet te kort hé ?
Enige reactie was: meneer, met zo 'n benen kan die rok gerust nog een stuk korter hoor !!
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Ik groeide weer paar centimeter na dit mooie compliment.
Dan zijn we er nog wat verder op door gegaan en had ze alle begrip voor mijn (en onze) filosofie.
Bij het afscheid riep ze me nog na: doe zo verder !!
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
Aangenaam uurtje beleefd !
Re: Reacties?
Bedankt voor jullie reacties. En foto's.
Ik heb er twee bemerkingen bij:
Enerzijds geef ik toe dat mijn zelfacceptatie mijn moeilijkste obstakel is. Mijn gedachten trekken elkaar tegen. Langs de ene kant wil ik het, langs de andere kant heb ik het soms moeilijk om mezelf zo in de spiegel te zien. Ik kan me absoluut vinden in de idee dat eens je het zelf helemaal aanvaard heb, en je jezelf echt mooi in een rok vindt, je dat uitstraalt als je dat op straat draagt. Ik moet vaak aan een reactie denken die ik hier ooit eens gelezen heb: als je in een winkel schuchter aan de komkommers zit te frullen zal iedereen raar naar je kijken, terwijl het een gans ander verhaal is als je die handeling met zelfvertrouwen uitvoert.
Anderzijds relativeer ik al die positieve reacties die ik hier hoor:
- als echt iedereen het volledig accepteert, dan is dit forum de facto overbodig en geloof ik stellig dat we een pak meer 'gerokte mannen' op straat zouden zien. Onlangs was er bv. in België nog een incident waarbij een man met nagellak in elkaar werd geslaan.
- als ik iemand zie met rood punkerhaar, dan ga ik daar ook beleefd naar kijken, maar zullen mijn vrouw en ik elkaar wel eens lachend bekijken en wie weet er lachend over vertellen later. MIjn punt: het is niet omdat je niet in elkaar geslaan wordt of dat er iemand moedig genoeg is om in je gezicht te zeggen dat hij/zij het maar niets vindt, dat het ook zo is. In die filosofie heb ik vooral bang dat er a) filmpjes van mij gemaakt zullen worden of b) kennissen van mijn of van mijn kinderen het zien en mij belachelijk zullen maken later (bij mijn kinderen of geliefden).
- als je vlakaf aan iemand vraagt wat die er van vind, dan vind ik die reactie vooral beleefd (maar dat zijn wel aan mijn paranoia geest liggen).
Enfin, wellicht ben ik te wantrouwig. Maar ik heb al enkele ervaringen met buiten te gaan in rok of in panty en bijna bij elke ervaring waren de meeste momenten rustig (en had ik ook niet het gevoel dat ik bekeken of zo werd), maar waren er toch altijd wel een paar kleine incidenten (een groep jongeren die luidop lachten en opmerkingen maakten, mensen die me boos of juist lacherig bekeken, die me nawezen, ...). ..
De grootste reden van deze post is dan ook om gelijkaardige nare ervaringen te delen, en om na te gaan of er iemand al daardoor in een nare/gevaarlijke situatie is gekomen. Om zo iedereen te wijze op de risico's zodat we daar rekening mee kunnen houden:
- bv. is een stad met veel mensen gevaarlijker dan op rustige wegetjes waar niemand is
- is het overdag veiliger dan 's avonds?
- kom je vooral in winkelsituaties, of ga je daarmee ook een pint gaan drinken?
- ga je alleen, met je partner, met vrienden of met gelijkgestemden? Ik kan me bv. voorstellen dat het veiliger is met je partner omdat dat 'gewoner' is en 'in een familiale omgeving'...
Enfin, veel vragen. Misschien moet ik minder nadenken en vooral doen![Smile :)](./images/smilies/icon_e_smile.gif)
https://www.youtube.com/watch?v=MYVQW4j9QYk
Ik heb er twee bemerkingen bij:
Enerzijds geef ik toe dat mijn zelfacceptatie mijn moeilijkste obstakel is. Mijn gedachten trekken elkaar tegen. Langs de ene kant wil ik het, langs de andere kant heb ik het soms moeilijk om mezelf zo in de spiegel te zien. Ik kan me absoluut vinden in de idee dat eens je het zelf helemaal aanvaard heb, en je jezelf echt mooi in een rok vindt, je dat uitstraalt als je dat op straat draagt. Ik moet vaak aan een reactie denken die ik hier ooit eens gelezen heb: als je in een winkel schuchter aan de komkommers zit te frullen zal iedereen raar naar je kijken, terwijl het een gans ander verhaal is als je die handeling met zelfvertrouwen uitvoert.
Anderzijds relativeer ik al die positieve reacties die ik hier hoor:
- als echt iedereen het volledig accepteert, dan is dit forum de facto overbodig en geloof ik stellig dat we een pak meer 'gerokte mannen' op straat zouden zien. Onlangs was er bv. in België nog een incident waarbij een man met nagellak in elkaar werd geslaan.
- als ik iemand zie met rood punkerhaar, dan ga ik daar ook beleefd naar kijken, maar zullen mijn vrouw en ik elkaar wel eens lachend bekijken en wie weet er lachend over vertellen later. MIjn punt: het is niet omdat je niet in elkaar geslaan wordt of dat er iemand moedig genoeg is om in je gezicht te zeggen dat hij/zij het maar niets vindt, dat het ook zo is. In die filosofie heb ik vooral bang dat er a) filmpjes van mij gemaakt zullen worden of b) kennissen van mijn of van mijn kinderen het zien en mij belachelijk zullen maken later (bij mijn kinderen of geliefden).
- als je vlakaf aan iemand vraagt wat die er van vind, dan vind ik die reactie vooral beleefd (maar dat zijn wel aan mijn paranoia geest liggen).
Enfin, wellicht ben ik te wantrouwig. Maar ik heb al enkele ervaringen met buiten te gaan in rok of in panty en bijna bij elke ervaring waren de meeste momenten rustig (en had ik ook niet het gevoel dat ik bekeken of zo werd), maar waren er toch altijd wel een paar kleine incidenten (een groep jongeren die luidop lachten en opmerkingen maakten, mensen die me boos of juist lacherig bekeken, die me nawezen, ...). ..
De grootste reden van deze post is dan ook om gelijkaardige nare ervaringen te delen, en om na te gaan of er iemand al daardoor in een nare/gevaarlijke situatie is gekomen. Om zo iedereen te wijze op de risico's zodat we daar rekening mee kunnen houden:
- bv. is een stad met veel mensen gevaarlijker dan op rustige wegetjes waar niemand is
- is het overdag veiliger dan 's avonds?
- kom je vooral in winkelsituaties, of ga je daarmee ook een pint gaan drinken?
- ga je alleen, met je partner, met vrienden of met gelijkgestemden? Ik kan me bv. voorstellen dat het veiliger is met je partner omdat dat 'gewoner' is en 'in een familiale omgeving'...
Enfin, veel vragen. Misschien moet ik minder nadenken en vooral doen
![Smile :)](./images/smilies/icon_e_smile.gif)
https://www.youtube.com/watch?v=MYVQW4j9QYk
Re: Reacties?
BaSa schreef: ↑15 apr 2023 11:29 Bedankt voor jullie reacties. En foto's.
- bv. is een stad met veel mensen gevaarlijker dan op rustige weggetjes waar niemand is
Ik woon in de stadsrand maar ga ook van de natuur genieten op rustige plekjes, nooit onveilig gevoeld.
- is het overdag veiliger dan 's avonds?
's avonds ga ik zelden buiten omdat je dan te veel moet missen van de natuur, wel in het donker met de hond buiten 's ochtends en 's avonds
- kom je vooral in winkelsituaties, of ga je daarmee ook een pint gaan drinken?
ik ga overal winkelen, ook naar de dokter, dierenarts, apotheek, warenhuis.... en op restaurant
- ga je alleen, met je partner, met vrienden of met gelijkgestemden? Ik kan me bv. voorstellen dat het veiliger is met je partner omdat dat 'gewoner' is en 'in een familiale omgeving'...
ik ga meestal alleen omdat ik alle boodschappen doe, soms de vrouw mee op daguitstap en op restaurant...
Enfin, veel vragen. Misschien moet ik minder nadenken en vooral doen
Inderdaad, niet te veel nadenken maar doen !![]()
Na vele jaren stiekem nu eindelijk ook dagelijks thuis bij de vrouw in rok(je), zelden nog broek of shorts.
Als de vrouwen meestal in broeken lopen is het aan de mannen toegestaan om in rokken te lopen.
Als de vrouwen meestal in broeken lopen is het aan de mannen toegestaan om in rokken te lopen.
Re: Reacties?
Morgen is het zover. Samen met de vrouw gerokt op stap. Best wel spannend...
Re: Reacties?
- Ik heb het niet gedurfd. Nadat we de kinderen op school afgezet hadden keerden we terug naar huis om ons klaar te maken voor ons dagje uit. Ik trok mijn rok aan, zag me in de spiegel en blokkeerde volledig. Mijn vrouw negeerde mijn plan om gerokt mee te gaan volledig, en ik kreeg tijdens het bekijken van mijn spiegelbeeld een enorm schuldgevoel (waarom kan ik gewoon niet normaal doen). Toen ik in een gewone jeans naar beneden kwam bleef mijn vrouw mijn voornemen negeren en zijn we dan maar zo vertrokken.
Ik heb daar twee meningen over:
- ik was gans de dag een beetje boos op mijn vrouw, maar besefte tegelijk dat ik vooral boos moet zijn op mijn eigen gebrek aan moed. Langs de andere kant besef ik ook
* dat er een verschil bestaat tussen het aanvaarden dat iedereen zich uitdrukt zoals hij/zij dat wil, maar dat je het daarom nog niet mooi of aantrekkelijk hoeft te vinden. Mijn vrouw aanvaard het, maar vind het (denk ik) totaal niet aantrekkelijk op romantisch vlak.
* als betrokken partij ervaar ik zelf een enorme schaamte als ik gerokt op straat zou lopen. Ik begrijp ten zeerste dat mijn vrouw dat ook voelt.
- de dag daarna werkten we beiden van thuis uit. Daar had ik wel van het opstaan tot het gaan slapen een rok met panty aan. Ik ben er zelf mee naar de winkel gegaan (de rok had ik wel met een short geruild).
Die ervaring kan ik dus wel delen. Ik deed zo gewoon als mogelijk, maar hield bijzondere aandacht aan reacties. De mensen in mijn gezichtsveld zagen me niet staan en reageerden helemaal niet. Toen ik een koppel oudere vrouwen passeerde hoorde ik achter mij wel een geproest en lacherige woorden tegen elkaar. Maar meer dan 5 seconden nam dat ook niet in beslag.
Ook daar heb ik een mening over (of wat had je gedacht
)
- Ik besefte plots dat als ik 'zo' over straat ga, ik elke mogelijke gniffel of oordeel over mij zeer ernstig neem, terwijl dat helemaal niet zo is als ik 'gewoon' over straat loop. Ik moet aanvaarden dat mensen mijn outfit niet zo leuk vinden dan ik (:-)); en dat ze zelfs het recht hebben om dat (op een respectvolle manier) te uiten. Ik moet maar groot genoeg zijn om mij daar over te zetten. Ik maak een keuze om me buiten te norm naar buiten te presenteren, dan is dat een consequentie die daarbij hoort vrees ik.
Uiteindelijk was gisteren een mega dag. Mijn vrouw was uitermate lief tegen me en begreep me volkomen. Ze aanvaardt het ten volle, zij het liever binnen de besloten ruimte van ons huis.
Ik moet toch vaak terugdenken aan al de succesverhalen die ik op het internet lees en vraag me af hoe ik de ervaring zou gewaarworden in hun plaats. Zijn zij net iets te enthousiast, of ben ik iets te kritisch? Of woon ik echt in een verkeerde buurt? Alleszins ben ik nog steeds op zoek naar objectieve verhalen, en hoop bij deze mijn steentje te hebben bijgedragen.
Ik heb daar twee meningen over:
- ik was gans de dag een beetje boos op mijn vrouw, maar besefte tegelijk dat ik vooral boos moet zijn op mijn eigen gebrek aan moed. Langs de andere kant besef ik ook
* dat er een verschil bestaat tussen het aanvaarden dat iedereen zich uitdrukt zoals hij/zij dat wil, maar dat je het daarom nog niet mooi of aantrekkelijk hoeft te vinden. Mijn vrouw aanvaard het, maar vind het (denk ik) totaal niet aantrekkelijk op romantisch vlak.
* als betrokken partij ervaar ik zelf een enorme schaamte als ik gerokt op straat zou lopen. Ik begrijp ten zeerste dat mijn vrouw dat ook voelt.
- de dag daarna werkten we beiden van thuis uit. Daar had ik wel van het opstaan tot het gaan slapen een rok met panty aan. Ik ben er zelf mee naar de winkel gegaan (de rok had ik wel met een short geruild).
Die ervaring kan ik dus wel delen. Ik deed zo gewoon als mogelijk, maar hield bijzondere aandacht aan reacties. De mensen in mijn gezichtsveld zagen me niet staan en reageerden helemaal niet. Toen ik een koppel oudere vrouwen passeerde hoorde ik achter mij wel een geproest en lacherige woorden tegen elkaar. Maar meer dan 5 seconden nam dat ook niet in beslag.
Ook daar heb ik een mening over (of wat had je gedacht
![Smile :)](./images/smilies/icon_e_smile.gif)
- Ik besefte plots dat als ik 'zo' over straat ga, ik elke mogelijke gniffel of oordeel over mij zeer ernstig neem, terwijl dat helemaal niet zo is als ik 'gewoon' over straat loop. Ik moet aanvaarden dat mensen mijn outfit niet zo leuk vinden dan ik (:-)); en dat ze zelfs het recht hebben om dat (op een respectvolle manier) te uiten. Ik moet maar groot genoeg zijn om mij daar over te zetten. Ik maak een keuze om me buiten te norm naar buiten te presenteren, dan is dat een consequentie die daarbij hoort vrees ik.
Uiteindelijk was gisteren een mega dag. Mijn vrouw was uitermate lief tegen me en begreep me volkomen. Ze aanvaardt het ten volle, zij het liever binnen de besloten ruimte van ons huis.
Ik moet toch vaak terugdenken aan al de succesverhalen die ik op het internet lees en vraag me af hoe ik de ervaring zou gewaarworden in hun plaats. Zijn zij net iets te enthousiast, of ben ik iets te kritisch? Of woon ik echt in een verkeerde buurt? Alleszins ben ik nog steeds op zoek naar objectieve verhalen, en hoop bij deze mijn steentje te hebben bijgedragen.